สะพานมิติ

วันหนึ่ง นั่งลงเก้าอี้ เขียนกวี

วิถีก้าวหน้ามีมิติ นาน และ ไม่มีขอบเขต

มีเส้นทางกลับไป กลับไปได้แต่ เวลาไม่กลับมา

หมาตัวหนึ่ง นั่งลงอยู่โน่น น่ะ เหมือนผม

ฝนตกพังสะพานเล็ก มีเส้นเดียว อยู่คนเดียว

แต่ไม่ล้มเหลว

แสงแดด ส่องแสงสว่าง

สะพานสัมพันธ์ สะพานสัมปลายภพ หรือ สะพานสายรุ้ง

สาบานเพื่อ สัมผัสทั้งหก

อธิษฐานและ ปฏิบัติต่อไป ซึ่ง ปฏิวัติ เพื่ออาทิตย์

ถ้าตายเสียชีวิต ในเวลานั้น จุดหมายปลายทาง ท้าทายวิวัฒน์เพื่อชีวิต