ผจญภัย　　　　　　　　ไม่มีใคร ไม่มีเกิดแบบยืนอยู่

ไม่มีใคร ไม่มีเกิดแบบเปิดตา ตัดสินปลงใจยอมรับแสงตะวัน

เราเกิดขึ้น ซึ่งความจริง เราลุกขึน พรังตัวเอง

มิติป้ายเปลี่ยน เราจะก้าวสู่สี่มิติ

หมึกดำหยดหนึ่ง ก้วางออกไม่มีขอบเขตบนแผ่นที่สีขาวบริสุทธ์

เราจะลงไปจุติบนไลกที่ไม่รู้มาก่อน

มี่จุดหมายอยู่ในใจออกเดินทางหาปลายทาง เพียงเริ่มเดินเดิน

ออกไปผจญภัย

ปลูกเม็ดความปรารถนา ดูดน้ำและดอกตูมกระโดดออก

ไม่มีที่กลับไปซึ่งทางอันตราย เรียกเสียใจภายหลัง

ไม่มีที่กลับไป ซึ่งหลุมฟังศพเรียกอดีตกาว

ทางที่ไม่มีทางมุ่งหน้า ทางที่มีทางคือไม่มีอะไร

ก้าวหน้าความมืดคือจุดมุ่งหมาย 1ชิน

ผจญภัยต่อไป

ดอกตูมอารมณ์ร้อนแรงจะเริ่มเติบโต เก็บประสพการณ์ลำต้นจะเติบโต

ทางสร้างสรรค์ตัวเอง ซึ่งหนามเรียกความท้าทาย

แผ่นดินส้รางสรรค์ตัวเอง ซึ่งอวกาศเวลาเรียกปัจจุบัน

ก้าวหน้าความมืดคือจุดมุ่งหมาย 1ชิน

ผจญภัยต่อไป

ไม่หยุดหัวเราะ ลำบากขนาดไหน เจ็บปวดขนาดไหนความยิมเกิดจากที่นี่

ไม่หยุดรัก เจ็บใจขนาดไหน ท้อใจขนาดไหน ความรักเกิดจากที่นี่

ผจญภัยต่อไป

เวลานั้นทำแบบนี้ เวลานั้นทำพูดแบบนี้ ชั่งมัน

ถ้าไม่สำเร็จ ถ้าตาย ชั่งมัน

ถ้าเป็นหว่ง ไม่อยู่ที่นี่ ไม่อ่านกวี

ผจญภัยต่อไป

ไม่ใช่ว่าตัดก็เลยจบ ซึ่งเริ่มต้นใหม่

ดำรงชีวิตโลกซึ่งยังไม่รู้ ออกไปมหาสมุทรความมืด พวงมาลัยอยู่ในจิตใต้สำนึก ใช่ต่อชีวิต

ผจญภัยต่อไป

ผุ้ผจญภัยที่ชอบดูสมัยเด็ก เขาวีรบุรุษตลอดไป

ปีมเขา ลงหุบเขา ป่า แม่น้ำ ถ้ำมืด งูกัดแล้วมุ่งหน้า

เขาไม่อยู่ เสียชีวิตแล้ว แต่ผจญภัยต่อไปจงถึงตาย

ผจญภัยต่อไป

เพราะมีน้ำตานั้น เจอได้คนนั้น มีความทรงจำ มีอนาคตนี้

ผจญภัยต่อไป

วันนี้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้ ไม่ต้องการออกคำตอบ ภายในพริบตานั้น ทุกสิ่งทุกอย่างดับสลาย